De Noorse roodbont (NRF) staat bekend om zijn goede vruchtbaarheid, gezondheid, klauwen, afkalfgemak en bespiering. Daar is 50 jaar op gefokt.
De Nederlandse deelnemers waren onder de indruk van de manier waarop de Noorse melkveehouders met de gezondheid van hun koeien omgaan. Zo dienen ze alleen antibiotica toe als de koeien koorts hebben. Bovendien mogen alleen dierenartsen deze middelen toepassen. Dat pakt positief uit: de koeien hebben gemiddeld een laag celgetal en lijken ook een betere weerstand te hebben. De koeien worden weliswaar niet oud, maar dat heeft meer te maken met de hoge vleesprijs waardoor de boeren hun koeien snel – vaak al na drie lactaties – weg doen. Verder hebben de Noorse koeien harde klauwen, doordat ze gewend zijn op harde rotsondergrond te lopen. Dat ze maar 3 maanden buiten lopen – het groeiseizoen is immers kort – maakt dan niet uit.
Noorse biologische melkveehouders denken nog wel gangbaar over onkruidbeheersing en bemesting, viel een deelnemer op. “Omdat je als biologisch boer niet mag spuiten, steken zij het onkruid uit, waardoor het zich juist kan uitbreiden. Als een bepaald onkruid veel voorkomt, kan dat ook iets zeggen over de bodem.” Zuring is bijvoorbeeld een indicator voor kalk in de bodem. Dat wil zeggen dat kalk niet beschikbaar is. De Noren zouden meer open kunnen staan voor dat soort dingen, om de oorzaak van problemen te herkennen. Bij bemesting zag men dezelfde reguliere denkwijze. “De Noren praatten alleen over hoeveel mest ze toedienden, en niet over de kwaliteit. Ze wilden vooral voldoende toedienen om de plant te voeden en staan er nog niet bij stil dat de bodem wellicht belangrijker is.”
Klik hier voor het volledige bioKennisbericht Zuivel & rundvlees #7.