Groenbemester
Rhizoctonia solani is een schimmel die de ondergrondse delen van landbouwgewassen aantast. Dit kan leiden tot aanzienlijke economische schade. Rhizoctonia-aantasting is erg onvoorspelbaar en de aantasting kan sterk verschillen per bedrijf en per grondsoort. De bodembewerking, de gewasrotatie en toediening van organische stof zijn allemaal van invloed op Rhizoctonia. De schimmel is niet goed te voorspellen. Op bepaalde percelen worden de gewassen niet aangetast, terwijl de schimmel wel aanwezig is. Dat betekent dat de bodem ziektewerend is, maar waarom?
PRI heeft bodemfysische en -chemische analyses uitgevoerd en gekeken naar de biologische eigenschappen van ziektewerende bodems. Een groep bacteriën van de Lysobacter-familie bleek duidelijk meer voor te komen in ziektewerende bodems. In het laboratorium gaven deze bacteriën een sterke remming van de groei van Rhizoctonia. Ook in het veld bleek dit te werken.
Enkele Lysobacter-isolaten worden momenteel getest als biologische bestrijders van plantenziekten. De toelatingsprocedure voor dergelijke biologische bestrijdingsmiddelen is echter langdurig en kostbaar. Maar Lysobacter komt ook van nature in de grond voor. Als we weten hoe we deze bacteriegroep kunnen stimuleren, kunnen we de resistentie van de bodem verbeteren. Waarschijnlijk stimuleren bepaalde organische materialen, de keuze van de voorvrucht en de grondbewerking de ontwikkeling van Lysobacter-soorten. Ook blijkt Lysobacter vooral op kleigronden met neutrale pH voor te komen.
Voor telers is het tevens belangrijk om te weten dat het gebruik van grasklaver binnen de rotatie de ziektewering tegen Rhizoctonia in suikerbiet en kool kan verhogen. Grasklaver zorgt dus niet alleen voor een vruchtbare bodem, maar speelt ook een rol bij de beheersing van bodemziekten.
Klik hier voor de samenvatting en het volledige artikel ‘Bodemweerbaarheid’ uit Ekoland van maart 2009.