bioKennis

Voeding is de verbindende schakel tussen gewasproductie en dierproductie op een melkveehouderijbedrijf. Wat er aan voer geproduceerd wordt, bepaalt grotendeels wat de voeding van de koe is. Optimaliseren van de voeding begint dan ook bij de gewasproductie: als de kwaliteit van het voer sterk verbeterd moet worden, is een verandering van beweidingsysteem, voederwinning en/of afkalfpatroon soms noodzakelijk. Daarnaast kan vaak nog veel winst worden gehaald uit basismaatregelen zoals:

• een hoge voeropname bevorderen (door meer restvoer toe te staan, door weidepercelen regelmatig te maaien of door simpelweg wat zout te strooien in juni/juli) 
• broei in kuilvoer te voorkomen (niet te hoge kuilen, een glad snijvlak) 
• verminderen van abrupte veranderingen (rond afkalven en opstallen maar ook bij het wisselen van kuil).

Kloppend bedrijf als basis
Bij het optimaliseren van een voerrantsoen denken veel veehouders aan ingewikkelde berekeningen, die ze liever aan een adviseur overlaten. Want wat is de meest beperkende factor: eiwit, snelle of juist bestendige energie, mineralen? En wat betekent dit voor de economie? Dergelijke berekeningen zijn zeker nuttig, maar een “simpele” bedrijfsanalyse kan ook al veel leren. Zo is het streven naar een hoge melkproductie per koe op een bedrijf waar het moeilijk is om krachtvoerproducten te telen of waar de ruwvoerwinning vaak te wensen overlaat, meestal onverstandig, want sterk kostenverhogend. Meer tips en aandachtpunten zijn te vinden in het verslag en de powerpoint presentatie van 22 oktober bij Jan Duijndam.