Uit een telefonische enquête onder 487 gangbare varkenshouders blijkt dat zij heel anders dan de werkgroep denken over de risicofactoren voor het ontstaan van staartbijten bij varkens met gecoupeerde staarten. Na stalklimaat volgen als belangrijkste risicofactoren een suboptimale gezondheid en hokbezetting. Het voersysteem (voersoort en -wijze) en type dier (gelt, borg of beer) worden door varkenshouders als relatief onbelangrijke risicofactoren gezien.
Perceptie varkenshouders speelt grote rol
De verschillen bij het inschatten van risicofactoren tussen wetenschap en praktijk zijn erg groot. Er zijn kanttekeningen te maken bij de inschattingen van de Europese deskundigen van EFSA (resultaten komen bijvoorbeeld uit verschillende landen met verschillende huisvestingsystemen), maar dat kan maar een deel van het verschil verklaren. De perceptie van de risicofactoren door de varkenshouders speelt waarschijnlijk een grotere rol. Als varkenshouders problemen met staartbijten hebben en vervolgens het stalklimaat en de gezondheid van de varkens verbeteren, kan dat in veel gevallen afdoende zijn om verdere problemen te voorkomen. Het risiconiveau blijft echter hoog. Het wegnemen van verveling bij varkens door adequaat hokverrijkingsmateriaal laat het risiconiveau veel verder zakken. Het verstrekken van hokverrijking kan sterk preventief werken tegen het optreden van staartbijten en is dus een kritische succesfactor.
Lees hier meer over in het artikel in V-Focus, april 2010.